Türkçe       English

<< Geri Yazdır
doi:10.5578/tt.22112

Yüksek riskli bir işyerinde sigara bırakma girişim programının etkinliği

Ayşe COŞKUN BEYAN1, Yelda VAROL2


1 Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi, İş ve Meslek Hastalıkları Bilim Dalı, İzmir, Türkiye

1 Department of Occupational Medicine, Faculty of Medicine, Dokuz Eylul University, Izmir, Turkey

2 Dr. Suat Seren Göğüs Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Göğüs Hastalıkları Kliniği, İzmir, Türkiye

2 Clinic of Chest Diseases, Dr. Suat Seren Chest Diseases and Chest Surgery Training and Research Hospital, Izmir, Turkey

ÖZET

Yüksek riskli bir işyerinde sigara bırakma girişim programının etkinliği

Giriş: İşyerinde sigara bırakma faaliyetleri hem sağlık hem de güvenlik riskleri nedeniyle önemli ve öncelikli hale gelmiştir. Çalışmamızda patlama ve yangın açısından yüksek riskli bir iş yerinde çalışan işçilerin sigara bırakma programı sonrası 6 aylık sigara bırakma başarı oranlarını belirlemeyi amaçladık.

Materyal ve Metod: Boya üretim biriminde çalışan 276 kişide zorunlu sigara eğitimi verildikten sonra sigara içtiği tespit edilen 147 çalışana sigara bırakma girişim (SBG) programına katılmaları teklif edildi. Çalışanlara veri toplama formu ile sigara başlama yaşı, içilen sigara miktarı (paket/yıl), aile üyelerinin sigara içme tutum ve davranışları, sigara içme sebepleri, sigara bağımlılığı ve zararları konusunda çalışanın öz değerlendirmesini içeren anketler düzenlendi. Fagerström nikotin bağımlılık testi (FNBT) ile bağımlılık düzeyleri sorgulandı.

Bulgular: Çalışanlarının 270 (%97)'i erkek ve 6 (%3)'sı kadındı. Ortalama yaşları 36.8 ± 8.4 yıl idi. Aktif sigara içicisi olan 144 kişinin ortalama yaşı 38.4 ± 6.9 idi. Ortalama içilen sayı 18.5 paket/yıl ± 12.8 idi. Sigara başlama yaş ortalaması 19.8 ± 4.9 idi. Fagerström nikotin bağımlılık ölçeği puan ortalaması ise 6.6 ± 1.9 saptandı. Elli bir (%35.4) çalışan SBG'ye katıldı. Bu eğitimine katılan grup ile SBG eğitimine katılmayan grup arasında; kronik hastalık varlığı (p= 0.03), toplam tüketilen sigara (paket/yıl) (p< 0.001), sigaraya başlama yaşı (p= 0.001), sigara bırakmak için herhangi bir yöntem deneme durumu (p= 0.002), sigara zararı öz değerlendirme ortalama puanı (p< 0.001), FNBT ortalama puanı (p< 0.001), sigara bağımlılığı öz değerlendirme ortalama puanı (p= 0.001) ve sigaranın sosyal bir ortam olduğu düşüncesinin varlığı (p≤ 0.001) açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu. Altıncı ayın sonunda sigara bırakma oranları karşılaştırıldığında, SBG katılan gruptan 12 (%23) çalışan sigarayı bıraktı, 39 (%77) çalışan halen sigara içiyordu. SBP programına katılmayan gruptan ise 4 (%4) çalışan sigarayı bıraktı, 89 (%96) çalışan sigara içmeye devam ediyordu. İki grup arasındaki fark istatistiksel anlamlı idi (p< 0.001).

Sonuç: Çalışmamızda sigara bırakma girişimine katılan çalışanlar katılmayanlara göre daha yüksek sigara bırakma oranı sergilemişlerdir. Çalışan sağlığını geliştiren bu uygulamaların standardizasyonu için yeni çalışmalara ihtiyaç vardır.

Anahtar kelimeler: Sigara bırakma, işçi sağlığı, işyeri, nikotin bağımlılığı

SUMMARY

The effectiveness of smoking cessation program in a workplace with high risk

Introduction: Initiatives for smoking cessation (SC) at workplace have become more prominent due to both health and safety risks associated with smoking. We aimed to determine 6-month successful SC rates of a group of employees who participated in a SC program as they worked in a workplace that exhibited high risk of fire and explosion.

Materials and Methods: Having delivered a compulsory smoking training to the paint manufacturing department with 276 employees, we invited 147 smoker employees to participate in a SC initiative (SCI) program. The SCI program was implemented by the occupational health and safety (OHS) staff. Employees were administered a self-reported questionnaire including the age at starting smoking, number of cigarettes smoked (pack years), family members' attitudes towards smoking, reasons for smoking and harms of smoking. Nicotine addiction levels were assessed with Fagerström Nicotine Dependence Test (FNDT).            

Results: 276 employees (270 male and 6 female) had an average age of 36.8 ± 8.4 years. 144 active smokers presented an average age of 38.4 ± 6.9 and smoked on average 18.5 ± 12.8 pack/year. Active smokers started smoking at the age of 19.8 ± 4.9 on average. Their average score in FNDT was 6.6 ± 1.9 points. Fifty-one (35.4%) employees participated in the SCIs. The participants in the SCP training exhibited statistically significant differences with respect to the following parameters: chronic disease (p= 0.03), pack/year (p< 0.001), age at starting smoking (p= 0.001), attempted methods to SC (p= 0.002), average score in self-reported harms of smoking (p< 0.001), average FNDT score (p< 0.001), average score of self-reported smoking addiction (p= 0.001), and whether the smoker considers smoking a means of socialization (p≤ 0.001). After six months, we observed that 12 (23%) of the participants, and 4 (4%) of the non-participants employees quitted smoking (p< 0.001).

Conclusion: In our study, participants in the SCI exhibited higher SC rates compared to the non-participants. Further studies are required to standardize such initiatives, which improve occupational health.

Key words: Smoking cessation, occupational health, workplace, nicotine addiction

Yazışma Adresi (Address for Correspondence)

Dr. Yelda VAROL

Dr. Suat Seren Göğüs Hastalıkları ve

Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi,

Göğüs Hastalıkları Kliniği,

İZMİR - TURKEY

e-mail: yeldavatansever@hotmail.com

[ Tam metin ][ PDF ]
<< Geri Yazdır