Türkçe       English

<< Geri Yazdır
doi:10.5578/tt.10778

Orta evre kronik obstrüktif akciğer hastalığında uzun etkili antikolinerjik ile inhale steroid-uzun etkili
beta agonistlerin etkinlik ve güvenliliklerinin karşılaştırılması

Pınar SARAÇ1, Abdullah SAYINER1


1 Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi, Göğüs Hastalıkları Anabilim Dalı, Izmir, Türkiye

1 Department of Chest Diseases, Faculty of Medicine, Ege University, Izmir, Turkey

* European Respiratory Society International Congress in Munich, Germany, 6-10 September 2014. Sözlü Sunum, Türk Toraks Derneği 16. Yıllı Kongresi, Belek, Antalya, 3-7 Nisan 2013.

ÖZET

Orta evre kronik obstrüktif akciğer hastalığında uzun etkili antikolinerjik ile inhale steroid-uzun etkili beta agonistlerin etkinlik ve güvenliliklerinin karşılaştırılması

Giriş: Kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH) tedavisi; hastaların sağlık düzeyini arttırmayı, mortalite, morbidite ve alevlenme gelişimini azaltmayı hedeflemektedir. Bu çalışmada orta evre KOAH'ı olan hastalarda uzun etkili antikolinerjik ile  inhale steroid/uzun etkili beta-2 agonist kombinasyonunun etkinlik ve güvenliliğinin karşılaştırılması hedeflenmiştir.

Materyal ve Metod: Bu çalışma FEV1 (Zorlu ekspiratuvar volüm 1. saniye) değeri %50-80 arasında olan KOAH'lı hastaları içeren açık uçlu, prospektif, randomize bir çalışmadır. Bigilendirilmiş onamı alınan, alınma ve dışlanma kriterlerini karşılayan 44 hasta çalışmaya dahil edildi. İki haftalık wash-out periyodu sonunda hastalar bir grup salmeterol 50 µg/flutikazon propionat 500 µg kuru toz inhalasyon kombinasyon (discus) tedavisini günde iki kez (SF grup) olacak şekilde, diğer grup tiotropium kuru toz inhalasyon (handihaler) tedavisini 18 µg günde bir kez (T grup) olacak şekilde bir yıl süresince kullanmak üzere iki gruba randomize edildi. Olgular iki grup arasında eşit olarak dağıtıldı (her bir çalışma grubunda 22 hasta). İzlem periyodunda hastaların 3, 6, 9 ve 12. aylarda poliklinik kontrolleri yapılması planlandı.

Bulgular: Demografik veriler ve temel ölçümler açısından iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. SF grubunda toplam alevlenme 1.2 ± 1.7, T grubunda toplam alevlenme 2.1 ± 2.2 olarak değerlendirildi (p= 0.070). İlk alevlenmeye kadar geçen süre sırasıyla 4.2 ± 4.0 ve  4.2 ± 3.3 ay olarak değerlendirildi (p= 0.245). Acil servise başvuru ya da hastaneye yatışı gerektiren ciddi alevlenmelerin sayısı sırasıyla 6 ± 1.0 ve 1.1 ± 1.4, olarak değerlendirildi (p= 0.245). Tedavi sürecinde önemli gelişmeler her iki grupta da CAT (CPOD Assessment Test) skorlarında gözlendi (p< 0.0001) , ancak iki grup arasında istatistiksel anlamlı fark saptanmadı.

Sonuç: Bu çalışma ile orta seviyeli hava yolu obstrüksiyonu olan hastalarda tedavide inhale kortikosteroid ve uzun etkili beta-2 agonist kombinasyonu kullanımı ile  uzun etkili antikolinerjik kullanımı karşılaştırıldığında pulmoner fonksiyon testlerinde, poliklinik başvurularında ve egzersiz kapasitesinde benzer klinik gelişmeler sağlandığı görülmüştür.

Anahtar kelimeler: Kronik obstrüktif akciğer hastalığı, antikolinerjikler, adrenerjik beta-2 agonistler, kortikosteroidler

SUMMARY

Compare the efficacy and safety of long-acting anticholinergic and a combination of inhaled steroids and long-acting beta-2 agonist in moderate chronic obstructive pulmonary disease

Introduction: The treatment of COPD (Chronic Obstructive Pulmonary Disease) aims to improve the patients's well-being and to reduce mortality, morbidity and the development of exacerbations. This study was thus designed to compare the efficacy and tolerability of salmeterol/fluticasone combination with tiotropium in patients with moderate COPD.

Materials and Methods: This was an open, prospective, randomized trial in COPD patients whose FEV1 (forced expiratory volume in 1 second) levels were between 80% and 50% predicted. A total of 44 patients who met the inclusion and exlusion criteria and who gave written informed consent were included in the study. At the end of the two week wash-out period, the patients were randomized to receive either salmeterol 50 µg/fluticasone 500 µg combination as dry powder inhaler twice daily (SF Group) or tiotropium dry powder inhaler 18 µg once daily (T Group) for one year. These were equally distributed in the two groups (22 patients in each study group). At follow-up, the patients were required to come to the outpatient clinic at the third, sixth, ninth and twelfth months.

Results: There were no statistically significant difference between the two groups with regards to demographic features and baseline measurements. There were 1.2 ± 1.7 exacerbations in SF Group and 2.1 ± 2.2 exacerbations in T Group (p= 0.070). The time to the first exacerbation was 4.2 ± 4.0 and 4.2 ± 3.3 months, respectively (p= 0.697). The number of severe exacerbations that resulted in admission to the emergency department or hospital was 0.6 ± 1.0 and 1.1 ± 1.4, respectively (p= 0.245). Significant improvements were observed in CAT (CPOD Assessment Test) scores in both groups during the treatment period (p< 0.0001); but there was no difference between the two groups.

Conclusion: This study has shown that in patients with moderate COPD, treatment with combined corticosteroid and long-acting beta-2 agonist provides similar improvements in pulmonary function tests, patient-reported outcomes and exercise capacity as compared a long-acting anticholinergics.

Key words: Chronic obstructive pulmonary disease, anticholinergics, adrenergic beta-2 agonists, corticosteroids

Yazışma Adresi (Address for Correspondence)

Dr. Pınar SARAÇ

Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi,

Göğüs Hastalıkları Anabilim Dalı,

İZMİR - TURKEY

e-mail: ptaskiranlar@hotmail.com

[ Tam metin ][ PDF ]
<< Geri Yazdır