Türkçe       English

<< Geri Yazdır
Tüberküloz Tedavisi Alan Hastalarımızda Karaciğer Toksisitesi Araştırması:
5 Yıllık Retrospektif Değerlendirme
Göksel KITER*, İpek COŞKUNOL*, Serpil ALPTEKİN*, Mert AYDIN*, Semih ARSLANGİRAY*

* Eşrefpaşa Dr. Hamdi Açan Verem Savaş Dispanseri, İZMİR
ÖZET
Tüberküloz tedavisi sırasında en sık karşılaşılan yan etki, karaciğer toksisitesidir (hepatotoksisite). ?Tüberküloz ilaçlarına bağlı hepatotoksisite? terimi, geçici transaminaz (SGOT ve SGPT) yüksekliğinden öldürücü yaygın karaciğer nekrozuna dek değişen geniş bir yelpazede değerlendirilir. Transaminazların ne düzeyde yükselmesinin bu kapsama gireceği de tartışmalıdır. Tüberkülozlu hastaların tedavilerini izleyen bir kurum olarak dispanserimize, geçmiş beş yıl içinde kaydı yapılmış hastaların dosya bilgilerine dayanarak hepatotoksisite görülme oranını saptamayı amaçladık. Dosyaları incelenen 653 hastadan 40'ında hepatotoksisiteye ilişkin veri saptandı (yazılı not ya da transaminazların normalin üst sınırından (NÜS) yüksek değerleri). Bu dosyalar, hepatotoksisitenin düzeyi, risk faktörleri ve yaklaşım açısından değerlendirildi. Transaminazların NÜS'den yüksek olması kriter alındığında %6 olan hepatotoksisite görülme oranı, NÜS'ün iki katını aşmak kriter alındığında %2'ye düşmekteydi. Bu oran ülkemizden bildirilen oranlara göre daha düşüktü. Hepatotoksisiteye yaklaşım konusunda tüberkülozlu hasta izleyen doktorların davranış birliği içinde olmadığı gözlendi. Sonuçta, tüberküloz tedavisine bağlı hepatotoksisite olasılığının akılda bulundurulup hastaların bu yönden yakın izlem altında tutulması, tedaviye ara verilmesi gereken aşamanın doğru olarak belirlenebilmesi ve hepatotoksisiteye yaklaşımda ulusal bir görüş birliği olması gerekir. İlaç tedavisine uygun olmayan şekilde ara verilmesinin tedavi başarısını etkilemek yanında sekonder ilaç direnci riski taşıdığı da unutulmamalıdır.
Anahtar Kelimeler: Tüberküloz tedavisi, hepatotoksisite, izoniazid, rifampisin, pirazinamid.
SUMMARY
Hepatotoxicity During the Anti-tuberculosis Treatment: A Retrospective Survey of 5-Year-Period
The most common adverse reaction during antituberculous treatment is hepatic toxicity (hepatotoxicity). This term has been considered in a wide spectrum from transient elevation of transaminase (SGOT and/or SGPT) to excessive hepatic necrosis. The criteria and the management of hepatotoxicity have not been clearly defined. We investigated retrospectively the patient files enrolled during five-year-period in our tuberculosis dispensary. The aim of the study is to account the hepatotoxicity ratio and to determine the features of patients who had hepatotoxicity. 40 of 653 files have been investigated in detail for the information about hepatotoxicity (writen explanation and/or transaminase higher than upper limits of normal). When the criterion was later one, hepatotoxicity ratio has been found 6%. It decreased to 2% when the criterion was two fold of upper limit of normal. Additionally, there was no consensus about the management of hepatotoxicity which occur during tuberculosis treatment according to patients follow-up notes. In conclusion, it is essential to keep in mind the possibility of hepatotoxicity, to evaluate the tuberculosis patients routinely and to manage the patients in the light of national consensus report Inapproptiate managements would not only effect the treatment sucsess negatively but also increase the resistant cases.
Key Words: Tuberculosis treatment, hepatotoxicity, isoniazid, rifampin, pyrazinamide.
Yazışma Adresi:
Dr. Göksel KITER
Şehit Kamil Özdemir Sok. No: 31/7
35340, Balçova, İZMİR
[ PDF ]
<< Geri Yazdır