Türkçe       English

<< Geri Yazdır
Kronik solunum yetmezliği olan olgularda uzun süreli oksijen tedavisinin
yaşam süresi üzerine etkisi
Hasan DÜZENLİ1, Ömer Tamer DOĞAN2, Serdar BERK3, Sefa Levent ÖZŞAHİN2, İbrahim AKKURT2

1 Sinop Atatürk Devlet Hastanesi, Sinop,   
2 Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi, Göğüs Hastalıkları Anabilim Dalı, Sivas,
3 Doç. Dr. Yaşar Eryılmaz Doğubayazıt Devlet Hastanesi, Ağrı.
ÖZET
Günlük ? 15 saat kullanılan uzun süreli oksijen tedavisi (USOT)'nin kronik solunum yetmezliği (KSY) olan hastalarda yaşam süresini ve kalitesini artırdığı bilinmektedir. Ancak klinik pratiğimizde USOT kullanan olguların çok azının bu sürenin üzerinde oksijen kullandıklarını gözlemlemekteyiz. Günlük 15 saatin altında oksijen kullananlarla hiç kullanmayanların yaşam süresine ait veriler ise literatürde yetersizdir. Bu nedenle biz çalışmamızda KSY'li olgularda USOT'un etkilerini araştırmayı amaçladık. Kliniğimizde 1996-2001 yılları arasında USOT önerilen 305 KSY'li hastadan retrospektif olarak ilk bilgilerine ulaşılan 105'i prospektif olarak ortalama 20 ay takip edildi. USOT kullanan (grup 1) 71 hastanın yaş ortalaması 60 yıl ve %73'ü erkekti. Çeşitli nedenlerle kullanamayan (grup 2) 34 hastanın ise yaş ortalaması 63 yıl ve %53'ü erkekti. Her iki grubun altta yatan hastalıkları, sigara öyküsü, ilaç tedavileri ve solunum fonksiyon testi (SFT) değerleri arasında anlamlı farklılık yoktu (p> 0.05). Grup 1'deki hastaların yaşam süresi ortalama 50 ay iken, grup 2'deki hastaların 39 aydı (p< 0.05). Grup 1'deki hastaların kümülatif olarak toplam/saat oksijen kullanımlarıyla yaşam süresi (ay olarak) arasında korelasyon bulundu (r= 0.684, p= 0.001). Lojistik regresyon analizinde oksijen kullanım süresi bir saat arttığında yaşam süresinde de 0.002 aylık artış görüldü. Bu artış istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (F= 48.44, p< 0.05). Grup 1'deki hastaların arteryel kan gazı (AKG) değerlerinde belirgin düzelme saptandı (p< 0.05), grup 2'deki hastalarda ise iyileşme gözlenmedi (p> 0.05). Her iki grubun da SFT değerlerinde bazal değerlere göre anlamlı düşme saptandı (p< 0.05). Grup 1'deki yıllık FEV1 kaybı grup 2'deki hastalardan daha azdı, ancak aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p> 0.05). Sonuç olarak, USOT'un KSY'li olgularda yaşam süresine olumlu etkileri olduğu kanısına varılmıştır.
Anahtar Kelimeler: USOT, solunum yetmezliği, yaşam süresi.
SUMMARY
The effects of long-term oxygen therapy on survey in patients with chronic respiratory failure
Hasan DÜZENLİ1, Ömer Tamer DOĞAN2, Serdar BERK3, Sefa Levent ÖZŞAHİN2, İbrahim AKKURT2

1 Sinop Atatürk State Hospital, Sinop, Turkey,     
2 Department of Chest Diseases, Faculty of Medicine, Cumhuriyet University, Sivas, Turkey,
3 Doç. Dr. Yaşar Eryılmaz Doğubayazıt State Hospital, Ağrı, Turkey.
Long-term (? 15 hours) oxygen therapy (LTOT) increases life-span and improves quality of life (QOL) in patients with chronic respiratory failure (CRF). However, in our clinical practice, we observed that very few patients are using oxygen therapy 15 hours or more. Furthermore, very few literatures about survival of non- or inadequate oxygen users were found. Thus, the aim of this study was to assess the effect of LTOT in patients with CRF. A total of 305 LTOT recommended patients with CRF in our clinic between 1996 and 2001 were found. A hundred and five patients with documented subject characteristics were included the study and followed-up ~20 months prospectively. They were divided into two groups whether to take LTOT (group 1, n= 71) or not (group 2, n= 34). Average life-span of the patients was 50 months in group 1 and 39 months in group 2 (p< 0.05). Survival (months) in group 1 was significantly correlated with hrs of oxygen use (r= 0.684, p= 0.001). One more hour oxygen use was statistically significantly correlated with 0.002 months more survival (F= 48.44, p< 0.05) in group 1 in logistic regression analysis. In comparisons, there were significant improvement in the post-treatment blood gas values in group 1 (p< 0.05). There were significant decreases in PFT values in the post-treatment period when compared to baseline values in both groups (p< 0.05). There was a less decrease in FEV1 values per year in group 1 than group 2 but difference was not statistically significant (p> 0.05). In conclusion our findings revealed that LTOT provides improvement of the life-span of the patients with CRF.
Key Words: LTOT, respiratory failure, life-span.
Yazışma Adresi (Address for Correspondence):
Dr. Ömer Tamer DOĞAN,
Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi,
Göğüs Hastalıkları Anabilim Dalı,
58040 SİVAS - TURKEY
e-mail: tdogan@cumhuriyet.edu.tr
[ PDF ]
<< Geri Yazdır