Türkçe       English

<< Geri Yazdır
Düşük yüzdeli travmatik pnömotoraksta tedavi
Koray DURAL1, Serdar HAN1, Erkan YILDIRIM1, Bülent KOÇER1, Makbule BALDEMİR1, Kanat ÖZIŞIK1,  Ünal SAKINCI1

1 Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göğüs Cerrahisi Kliniği, Ankara.
ÖZET
Travmatik pnömotorakslarda tüp torakostomi (TT) halen en önemli tedavi yöntemidir. Pnömotoraks oranı düşük olan uygun hastalarda gözlem ve gerekirse cerrahi müdahale uygulamak bir seçenek olabilir. Kliniğimizde düşük yüzdeli travmatik pnömotorakslı hastalarda uyguladığımız gözlem ve tedavi sonuçlarını gözden geçirdik. Ocak 2000-Ocak 2002 tarihleri arasında Ankara Numune Hastanesi Göğüs Cerrahisi Kliniği'nde travmatik düşük yüzdeli pnömotoraks nedeniyle takip ve tedavi edilen toplam 108 hasta künt travma, delici-kesici alet yaralanması ve ateşli silah yaralanması olmak üzere üç gruba ayrıldı. Hastaların hepsi cerrahi müdahale görmeksizin gözlem amacıyla yatırıldı. Altıncı saat, 12. saat ve daha sonra günlük film takibi yapıldı. Gözlem süresi içinde pnömotoraks yüzdeleri artan toplam 46 (%43) hastaya TT yapıldı. Pnömotoraks yüzdeleri %20 olanlarda (%69) ve 2'den fazla kot fraktürü olan hastalarda (%69) TT ihtiyacı daha fazlaydı. Düşük yüzdeli travmatik pnömotorakslı hastalarda cerrahi müdahalede bulunmadan gözlem altında tutmak uygun bir tedavi yöntemidir.
Anahtar Kelimeler: Travmatik pnömotoraks, gözlem.
SUMMARY
Treatment in patients with low traumatic pneumothorax ratio
Thoracostomy tube placement (TT) is currently one of the most important treatment modalities used in traumatic pneumothorax patients. In patients with low pneumothorax ratio (percentage), both follow-up without surgery and employing intervention when indicated may be appropriate choice. We presented the outcome of patients with low traumatic pneumothorax ratio treated by follow up without surgical intervention in our clinic. During the period from January 2000 until January 2002, 108 patients who were treated and followed with low percentage traumatic pneumothorax in Ankara Numune Hospital Thoracic Surgery Clinic were allocated into three groups due to blunt trauma of the thorax, penetrating-cutting instrument injury and gunshot injury. All patients were admitted to the clinic with the purpose of observation without surgical intervention and chest roentgenograms were taken at the sixth and twelfth hours and daily thereafter. TT was performed for 46 (43%) patients whose pneumothorax ratio increased during the observation period. TT was more frequent in patients with 20% percentage pneumothorax (69%) as well as with two or more fractured ribs (69%). Follow-up without surgical intervention may one of the appropriate modes of treatment in patients who have minimal traumatic pneumothorax.
Key Words: Traumatic pneumothorax, observation.
Yazışma Adresi:
Dr. Koray DURAL,
Ankara Numune Eğitim ve
Araştırma Hastanesi,
Göğüs Cerrahisi Kliniği,
Sıhhıye, ANKARA - TURKEY
[ PDF ]
<< Geri Yazdır